Afbeelding bij Mayibongwe - Bericht uit Zuid-Afrika

Mayibongwe - Bericht uit Zuid-Afrika

Verslag van een reis januari/februari 2017 (Nieuwsbrief: 2017/03)

Eerst een week op Groothoek. Daar bezoek ik de kerkdienst van de twee jaar geleden opnieuw geïnstitueerde kerk van Groothoek (eNkumane). De kerk zit vol: behalve de volwassenen zitten 60 kinderen meer dan twee uur rustig te luisteren. Veel zingen en vooral ook heel hard! 

De volgende dag ga ik met de kliniekauto mee bestuurd door Sanèle Funeka (een neef van ds. Funeka). Zuster Patricia vervangt de onlangs onverwacht overleden verpleegkundige. Zij is 77 jaar. Haar helpsters zijn Themba en Zama.
We vertrekken om half 9. Even later staan aan de kant van de weg een jonge vrouw met kind, een oudere vrouw en een man met krukken. Ik vraag wat zij moeten, als Sanèle stopt. ‘Meerijden’, is het antwoord, ‘naar de eerste stopplaats’. Volgens mij kan dat helemaal niet, want de laadruimte zit vol met spullen. Maar het gebeurt wel, schuiven en drukken en de achterklep dicht…..

Ik vraag zuster Patricia wát ze voornamelijk doet en welke injecties ze geeft.‘We are the only doctors’ zegt ze en vertelt dat ze vooral antibiotica tegen infecties geeft (pillen). Dat er nog schurft voorkomt, ook problemen met amandelen en longen, huidziekten en koorts. Ze vertelt dat door de ziekte aids het afweersysteem van veel mensen niet goed werkt. 

Ze vertelt dat er vorig jaar geen subsidie is gekomen van het Departement van Gezondheid. Dat ze gelukkig wel medicijnen hebben, die door ons (Kampen) betaald worden. De mensen geven zelf een kleine bijdrage, omdat ze niet veel kunnen betalen. Dát ze betalen is goed voor hun gevoel van eigenwaarde, maar ook gewoon nodig. Want gratis medicijnen?  Die kunnen niet werken…. 

Dan komen ds. Arie Reitsema (emeritus zendeling) en zijn vrouw mij halen om de laatste week bij hen in Richmond door te brengen. Aangezien ik er nu toch ben, is het goed om zoveel mogelijk van het werk te zien en zoveel mogelijk mensen te spreken. Dus bezoek ik ds. Sithole en zijn vrouw, ds. Phungula en zijn vrouw, spreek ik student Mongamèli en de administrateur van Ndaleni, Nkosi Latha. Ik ga mee op zondagmorgen om voor de dienst te bidden met de kerkenraad van Ndaleni en daarna naar Patheni, waar Arie moet preken. En ja, ik zie hoe nodig onze bemoeienis nog is. We hebben beloofd hen nog heel wat jaren te steunen en dat moet gebeuren. Er zal heel wat water door de Umkomaasrivier moeten stromen vóór ze het zélf kunnen doen. Maar onze God is en blijft dezelfde!

AnnekePrins.png#asset:273:thumbnail

Zr. Anneke Prins-van Veelen uit Kampen was van 1967 tot 2003 actief in de Zendings-adviescommissie